kaminscy.com

Właśnie trwa ekumeniczne spotkanie młodych Taize w Brukseli.
Już tradycyjnie w Sylwestra podczas spotkania z braćmi z Taize w halach ogłoszono miasto, które za rok będzie gościć Europejskie Spotkanie Młodych.

W dniach 28 grudnia 2009 – 1 stycznia 2010 Poznań będzie gościć młodych z całej Europy. Poznań od lat ubiegał się o możliwość organizacji Europejskiego Spotkania Młodych, o czym mówiło się wśród uczestników spotkań.
Nikt chyba nie spodziewał się, że będzie to już za rok!
Do tej pory Taize w Polsce miało miejsce we Wrocławiu (1989, 1995) oraz w Warszawie (1999).

Jestem bardzo ciekaw jak organizacyjnie, a szczególnie komunikacyjnie poradzi sobie Poznań. Dlaczego? Chociażby dlatego, że na Taize Zagreb zjawiło się ok. 40 tysięcy pielgrzymów! I wszyscy na raz jadą na hale na posiłki, spotkania, spowrotem na nocleg do parafii.

W takim wypadku na pewno będziemy uczestniczyć w samych spotkaniach, z noclegiem chociażby w Toruniu

Jak tylko zaczęła się kalendarzowa zima zaczęliśmy razem z Kingą szukać jej oznak. W Oliwie jedyną oznaką jest mróz, zero śniegu.

W drugi dzień świąt Bożego Narodzenia wraz z Markiem udaliśmy się do Sobieszewa, na obrzeża Ptasiego Raju z nadzieją, że tam odnajdziemy śnieg.
Niestety, przywitał nas tylko mróz. Gdzieniegdzie było tylko widać zamarznięte kałuże, ale to nie to samo co biel śniegu. Za to Kinga pierwszy raz była nad polskim morzem, zawsze coś.

Już po świętach, w poniedziałek udaliśmy się na Kaszuby, dość bliskie bo w okolicy Borkowa. Pierwsze co rzuciło się w oczy, gdy tylko minęliśmy obwodnicę to biel, nie była to czysta, puszysta kołderka ze śniegu, ale oznaki śniegu były zauważalne. Ostatecznie za Żukowem zatrzymaliśmy się przy jeziorze i wraz z Kingą urządziliśmy sobie spacer.
W końcu można było zrobić pierwsze istnie zimowe zdjęcia Kindze

Album zdjęć: Pierwszy raz na plaży
Album zdjęć: W poszukiwaniu zimy

To już pół roku minęło od mojego wyskoku na ten świat. Dni lecą coraz szybciej i ciekawiej.

Byłam ostatnio na parę dni u dziadków, oglądałam kaczki w parku.  Byliśmy również w Ciechocinku – bo tam łatwiej dojechać niż na drugą stronę Wisły w Toruniu. A w Ciechocinku szaro, ale nie padało. Widziałam pijalnie wód, tężnie, grzybka, a Jasia i Małgosi nie, bo jakiś łobuzy ukradły (pewnie znudziły im się własne zabawki). Ja dostałam od dziadka wiieeelkiego misia, takiego mięciutkiego i milusiego. Jak na razie  ode mnie, ale to nie potrwa długo.

Poza tym broję coraz więcej. Lubie ciągnąć za obrus, dzwonić moimi dzwoneczkami, latać, oglądać pieska i łapać go za ogon. Ćwiczę dużo, łapie rączkami stopki i już mi niewiele zostało, aby wsadzić je do buzi. Lubię również sobie pogaworzyć, zwłaszcza jak mam coś w buzi, gryzak, łyżeczkę, no ewentualnie paluszki. Mówię już ładnie “brum brum” i nie mam problemu z literką R .

A wieczorem przychodzi czas na pluskanie. Dostałam większą wanienkę wiec i w kąpieli jest znacznie ciekawiej. Pluskam już sobie na siedząco, ale jeszcze rodzice muszą mi w tym pomagać.  Obserwuje wtedy jak chlapią moje nóżki i próbuje je złapać. Ostatnio do kąpieli dołączyła kaczuszka – jak wesoło kąpać się razem.

Pomimo moich licznych zabaw jem ostatnio znacznie rzadziej. Mamie się to nie podoba, bo ona wciąż ma dużo papu. Ale poza tym poznaje nowe smaki, dostaje taki coś dobrego, co się je łyżeczką i ma różne kolorki.

Wykopałem moje zdjęcia z ciut późniejszego dzieciństwa: przedszkole (mieściło się nieopodal stadionu żużlowego, do tego samego chodził Jaras) oraz z klas 0-1 gdy chodziłem do Szkoły Podstawowej nr 17 w Toruniu.

Mam nadzieję, że wszystkie osoby dobrze podpisałem, jeśli ktoś ma jakieś uwagi zapraszam do komentarzy. Wkrótce postaram się uzupełnić inne braki z lat 90. w moim albumiku.

Album zdjęć: W przedszkolu
Album zdjęć: Klasa 0-1 w SP17

Wrony wykrakały, że moja rodzina się powiększyła. Mój kuzyn Michał zza Odry, którego nie widziałam już dobre parę lat, dorobił się w tym roku żony – Sandry, ponoć hiszpańskiej krwi.
Natomiast w listopadzie na urodzinki dostał niesamowity prezent – syneczka Maksymiliana i córeczkę Pię. Najwyższy czas, w końcu latka lecą (32). Jeśli los pozwoli, to może nasze maluchy się spotkają i Kinga będzie miała rówieśników do zabawy w rodzince.

Tak wiec wszystkiego najlepszego, pociechy z dzieciaków i przespanych nocy dla nowo upieczonych rodziców.