kaminscy.com

Dużo było gdybania i zastanawiania się jak Kinga odnajdzie się w nowej sytuacji, jaka z niej będzie starsza siostra. Tak wiec najwyższa pora odpowiedzieć na te pytania.

Gdy wróciłam ze szpitala Kinga była zachwycona, wpatrywała się w braciszka, pokazywała zabawki, książeczki. Gdy wyszłam z nią na dwór, podczas gdy mały spał, jak tylko usłyszała, że brat się obudził biegła do domu bardzo przejęta.

Teraz siedzÄ™ wiÄ™kszość czasu z dwójkÄ… maluchów w domu. Nie jest Å‚atwo, ale myÅ›laÅ‚am że bÄ™dzie gorzej. Kinga bardzo przejmuje siÄ™ braciszkiem, biegnie do jego pokoju jak siÄ™ obudzi, na spacerze buja go w wózeczku jak robiÄ™ zakupy. CzÄ™sto jak znajdzie buteleczkÄ™ brata, lub smoczek zaraz je mi przynosi. Gdy go przewijam robi przeglÄ…d pieluch i wybiera zawsze tÄ… z maÅ‚pkÄ… , a wszystko przez „BananowÄ… PrzygodÄ™” Bruna ze Stacyjkowa.

Stara siÄ™ również pomagać w domu (jak ma dobry nastrój, zazwyczaj przed spacerem). Czasami wychodzi jej to odwrotnie – wyciÄ…ga mi nie te buty, rozpakowuje jedzenie, wyjmuje różne rzeczy. Jednak czÄ™sto jest bardzo pomocna. Wciąż zapominam o pieluszce tetrowej, dopiero jak zacznÄ™ karmić to siÄ™ okazuje że nie wzięłam, wówczas Kinga z radoÅ›ciÄ… jÄ… przynosi.

Zazwyczaj prosiłam ją o siatkę na brudne pieluszki brata. Dziś sama zauważyła, gdy przewijałam Damianka że jej nie ma. Pobiegła do kuchni, przyniosła co trzeba i zaczęła wrzucać  zużyte chusteczki i pieluszkę.

Próbuje wprowadzać naturalną higienę niemowlaka i na początku używałam nocnika Kingi, co jej się bardzo nie spodobało. Również przeznaczenie jej łóżeczka i karuzeli dla Damiana przychodzi z wielkim trudem.

Kinga wyznaczyÅ‚a podziaÅ‚ ról, Mama do brata, a Tata jest jej. Jak tylko maÅ‚y zacznie marudzić to woÅ‚a MamÄ™, nie lubi jak TatuÅ› bierze Damianka na rÄ™ce. Najlepsza konfiguracja – Damianek u Mamy, a Ona u Taty na opa.

Problematyczne jest karmienie gdy jestem z nimi sama. Na poczÄ…tku, gdy karmiÅ‚am na leżąco, Kinga przynosiÅ‚a koÅ‚derkÄ™ i kÅ‚adÅ‚a siÄ™ obok. Z czasem zaczynaÅ‚a siÄ™ coraz bardziej krÄ™cić i pchać na brata. Teraz karmienie na leżąco jest już niemożliwe. Nawet jak z maÅ‚ym siedzÄ™ i Kinga siÄ™ niecierpliwi to siada obok i zaczyna go kopać. Ale to naprawdÄ™, gdy maÅ‚y dÅ‚ugo nie może zasnąć i marudzi. Teraz dorobiliÅ›my siÄ™ pomocy technicznej w takich sytuacjach – kupiliÅ›my telewizor – wÅ‚Ä…czenie Stacyjkowa lub Myszki Miki zazwyczaj zadowala KingÄ™ i pozwala mamie zająć siÄ™ bratem. ZÅ‚o konieczne. Pocieszam siÄ™, że bajki w miarÄ™ mÄ…dre.

Dzisiaj rozpoczęliśmy wysyłkę powiadomień do rodziny i znajomych o zbliżającym się chrzcie Damiana. Mamy nadzieję, że wszystko się uda.

LekkÄ… dozÄ™ niepewnoÅ›ci sprawia fakt, że obecnie mieszkamy w Warszawie, a uroczystość przyjÄ™cia Sakramentu Chrztu ÅšwiÄ™tego zaplanowaliÅ›my w koÅ›ciele Å›w. Kostki w GdaÅ„sku. Czyli naszej „rodzinnej” parafii, w której chrzest przyjęła również Kinga.

Już tradycyjnie poniżej zaproszenie na uroczystość dla szanownych Czytelników:

Pierwszy raz o tym, jak zrobić własne drzewo genealogiczne pisaliśmy 3 lata temu.
Chwaliliśmy wtedy serwis Trees, w którym w tamtym czasie tworzyliśmy pierwsze kroki w naszym rodzinnym drzewie.

Krótko po tym znaleźliśmy bardzo rozbudowany serwis Geni. Poza podstawową funkcją budowania drzewa genealogicznego posiada różne społecznościowe opcje.

Mamy między innymi dostęp do:

• zdjęć i filmów rodzinnych
• wydarzeÅ„ rodzinnych, które możemy współtworzyć
• linii czasu Naszej rodziny
• statystyki rodziny
• forum
• mapy rodziny
• książki adresowej

Rodzinne nominacje

Mi najbardziej podoba się opcja nagród rodzinnych. Funkcja ta ma na celu mobilizowanie członków rodziny do współtworzenia naszego drzewa genealogicznego. Poza wyróżnieniem w ilości dodanych profili, jest również kategoria dla osób które najwięcej osób zaprosiły, czy dodały zdjęć i filmów.
Nasze rodzinne Top 10 osób, które dodajÄ… profile: czytaj dalej »

W koÅ„cu, nareszcie! To byÅ‚y bardzo dÅ‚ugie 9. miesiÄ™cy. I nikt w zeszÅ‚ym roku nie myÅ›laÅ‚, że wszystko zakoÅ„czy siÄ™ w Warszawie…

W czwartek, 24 czerwca, 3 dni po 2. urodzinach Kingi o 9:20 narodziÅ‚ siÄ™ Damian – nasz synek.

Pierwsze symptomy, że Damianowi w brzuchu mamy jest już za ciasno pojawiły się w środę rano. Okazało się, że jeszcze calutki dzień będziemy czekać.
Po 3 rano w czwartek  udaliśmy się do szpitala. Agnieszka jako 1. typ wybrała Szpital na ul. Żelaznej w Warszawie (Szpital św. Zofii).

Na miejscu, na drzwiach szpitala przywitaÅ‚a nas kartka: „Przepraszamy, od 21 czerwca z braku miejsc nie przyjmujemy pacjentek”. PomyÅ›laÅ‚em: trudno, zdarza siÄ™. Gdy przychodziÅ‚a na Å›wiat Kinga 2 lata temu w GdaÅ„sku byÅ‚y podobne problemy z miejscami.
Mimo wszystko, przemiÅ‚a pani na dyżurze powiedziaÅ‚a, że zbada AgnieszkÄ™… Po badaniach okazaÅ‚o siÄ™, że jak najbardziej przyjmÄ… żonÄ™, ew. po wszystkim znajdzie miejsce na korytarzu…

W tym miejscu zaczęły się same pozytywy związane z szpitalem św. Zofii w Warszawie.
Personel niesamowity, przemiły, uprzejmy, bardzo pomocny. Od lekarzy po pielęgniarki. Bardzo podobało mi się podejście szpitala do jak najbardziej naturalnego porodu.
Tym samym niechęć do znieczuleÅ„, „zÅ‚ej pozycji” i innych ingerencji. Dlatego wciąż lekarz prosiÅ‚ o jak najwiÄ™cej chodzenia lub skakania na piÅ‚ce zamiast leżenia.
Pozycja do rodzenia na czworaka, lub pół siedząco na materacu.

Dziecko po porodzie od razu dajÄ… mamie, jeszcze z pÄ™powinÄ…. Mama nie odstÄ™puje dziecka po porodzie na krok. Dlatego bardzo dÅ‚ugo nie wiedzieliÅ›my ile Damian mierzy i waży – zupeÅ‚ne przeciwieÅ„stwo do tego co dziaÅ‚o siÄ™ 2 lata temu w Szpitalu Wojewódzkim w GdaÅ„sku.
Dla ciekawskich: Damian ważył 3,85 kg i mierzył 58 cm (tyle samo co Kinga po porodzie). A mama z synkiem ostatecznie, wieczorem trafiły do pokoju na 1. piętrze.

Odwiedziny w szpitalu… Fantastyczna reguÅ‚a: caÅ‚y dzieÅ„ od 8 do 20. I na dodatek w pokoju pacjentki. JeÅ›li ktoÅ› ma ochotÄ™, może wiÄ™kszość dnia spÄ™dzić z żonÄ… i dzieckiem.
Coś czego brakowało mi w Gdańsku, gdzie wyznaczone są pokoje odwiedzin (małe, niewygodne itp.).

Wszystko dobrze poszło, noworodek i mama czują się dobrze. Damian dużo śpi, a mamie się dłuży bo jest pełna energii. Możliwe, że jutro wrócą do domu.
Niestety jest weekend i w szpitalu na ul. Żelaznej działają na pół gwizdka.

Album zdjęć: Wreszcie na świecie

W niedzielę wyprawialiśmy Kindze 2 urodzinki. Mimo, że w nowym miejscu (Warszawa) to byli i goście, i prezenty.

Dla mnie to był długi rok, od 1. urodzinek Kingi. Dla małego dziecka te 365 dni to naprawdę ogrom czasu. Dorośli mogliby brać przykład z tak małego szkraba.

Na urodzinkach poza nami rodzicami była babcia Ania Kingi, babcia Bożenka (jedna z atrakcji), a nawet niespodziewanie zjawił się wujek Marek.
Chciałem, aby Kinga dobrze zapamiętała ten czas. Stąd wcześniejsze przygotowania psychiczne co będzie (balony, czapeczki, wszystko jak w książce z Kubusiem Puchatkiem).

Jak Kinga wstała po popołudniowej drzemce dosłownie całym ciałem się uśmiechała z tych zmian. Pokazywała baloniki, kubeczki, talerzyki papierowe.
I jak to ostatnio miewa zasłaniała z radości buźkę (co widać na jednym z pierwszych zdjęć, gdy patrzy na stół).

Dziękujemy wszystkim za przyjazd. A teraz zapraszamy do zdjęć.

Album zdjęć: 2 urodziny Kingi